عبدصالح خدا

امام به تنهایی یک امت بود

عبد صالح خدا

«عبد صالح»

امام تنها و به تنهایی یک امت «اِنَّ اِبر‌اهیمَ کانَ اُمَّهً» خودش تنها یک امت بود؛ با شکوه تنهایی یک تک‌درخت، در یک کویر لَم‌یَزرَع که بر توفان‌ها و شن‌ها و آفتاب‌های داغ و سوزان و تشنگی‌ها و بی‌آبی‌ها پیروز می‌شود و فضا را سرسبز و معطر می‌کند، ایستاد. ۱۳۵۸/۵/۳۱

آن «عبد صالح خداوند» از دست ملت ايران رفت. او، قیامش، تبعیدش، آمدنش، زندگی پُربرکتش، و از دنیا رفتنش، برای خدا بود. حیات و ممات این مرد بزرگ برای خدا بود. ۱۳۶۸/۳/۲۰

کتاب عبد صالح خدا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *