بیعت رهبری
بسم الله الرحمن الرحیم
«وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ» (سجده/۲۴)
خدا را شکر بنبستی نداریم!
یکی از مهمترین و مؤثرترین آموزههای امام شهیدمان این بود که مبارزۀ در مسیر حق در طول تاریخش هیچگاه به بنبست نمیخورد و اساساً ایمان به خداوندِ قادرِ مطلق، اجازه نمیدهد مؤمن از ادامۀ راه مأیوس شود و به بنبست بخورد. (مراجعه فرمایید به فصل ایمان در کتاب طرح کلی)
از اساسیترین جلوههایِ امیدبخشِ اسلامِ ناب، جریان ولایت است؛ با این ویژگیِ متعالی که اگرچه در شخص ولیّ تعریف میشود، اما وابسته به او نیست. و حکمت الهی طوری این جریان مبارک را بنا نهاده که سنگینترین آسیبها یعنی فقدان شخص ولیّ هم، حرکت جامعۀ اسلامیِ متمسک و همپیمان با ولایت را متوقف نکند.
سالهای سال از رسیدن به چنین روزی میترسیدیم و دعا میکردیم که آن را نبینیم، اما مشیّت الهی – و به گمانمان، خواست و دعای خود حضرت آقا – ما را به این روز سخت رساند..
چند روز فترت و فاصله میان شهادت نائب امام زمان و ولیّ جامعه، تا تعیین ولیّفقیه سوم انقلاب اسلامی، خود فرصتی بود که به عظمت و اهمیت این جایگاه بیشتر فکر کنیم. و به درگاه الهی التماس کنیم که این خلأ، سریعتر و بنابر آنچه مصلحت امت است، پر شود.
و «چه مبارک سحری بود و چه فرخنده شبی آن شب قدر که این تازهبراتم دادند»
احساس ما در لحظۀ اعلام نام حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای، بهعنوان رهبر نظام اسلامی، اگر بخواهد اسمی داشته باشد «امیـــد» است. امیدی که دهها سال امام شهید بر آن تأکید میکرد و حالا بعد از شهادت خودش که میتوانست نهایت ناامیدی را در امت ایجاد کند، به عنایت امام زمان و ایمانِ عمیق این مردمِ نازنین و این انتخاب مبارک، تبدیل به امید مضاعف و یقین به پیروزی، و حضور استوارتر در صحنه شد.
خداوند متعال را بابت نعمت بیبدیل ولایت در بین جامعۀ مؤمنین و میان امام و امت شاکریم و در این روزهای تاریخساز، با عزت و افتخار، با امام و رهبر امت، آیتالله سیدمجتبی خامنهای، بهعنوان نائب امام زمان (عج) بیعت میکنیم و با حضرتش عهد میبندیم که تا پای جان، سرباز او و این نظام مقدس باشیم، همانطورکه سرباز امام شهیدمان بودیم.
نسل اول انقلاب در مکتب معمار کبیر انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی (قدس سره) پرورش یافتند. ما بهعنوان نسل دوم، قریب چهل سال در مکتب حضرت آقا (قدس سره) تربیت شدیم که هم مبلّغ مکتب امام بود و هم بر عمق و وسعت آن افزود. و خدا را شاکریم که فرزندان ما در مکتب آیتالله سیدمجتبی خامنهای پرورش خواهند یافت که خود تربیتشدۀ مکتب امام و آقا بوده و یقیناً بر آن خواهد افزود، که این سنّت الهی بوده و هست.
پروردگارا! این سید عزیز و داغدیده را که امید میلیونها مؤمن دلشکسته به اوست، در پناه خود حفظ کن، و به دعای حجتت، یاری فرما. و با شکست ذلیلانه دشمنان در این معرکۀ وجودی، به زودی زود، پرچم ســـرخ این انقلاب را به دست او، به دست صاحب و مولایمان بقیةالله الاعظم برسان.
اَللّهُمَّ إِنّا نَرْغَبُ إِلَيْكَ فِي دَوْلَةٍ كَرِيمَةٍ، تُعِزُّ بِهَا الْاِسْلامَ وَأَهْلَهُ، وَتُذِلُّ بِهَا النِّفاقَ وَأَهْلَهُ، و…
صهـبا _ ۲۰ اسفند ۱۴۰۴، ۲۱ رمضان ۱۴۴۷