در اهمیت «استغفار» و «توبه» بسیار شنیده و خواندهایم. از ذکر مستحب «استغفرالله ربی و اتوبه الیه» در نمازهای یومیه، تا ذکرهای مشابهی که برای اعمال عبادی ذکرشده، تا احادیث ائمه و آیات قرآن که به این دو موضوع پرداخته و اهمیت فوقالعادۀ آن را بیان کردهاند. بیانات مقام معظّم رهبری در کتاب «استغفار و توبه» نشاندهندۀ چراییِ این اهمیت در اسلام است. در بخشی از کتاب، دربارۀ اهمیت استغفار و توبه، به استغفار اولیای الهی پرداختهشده؛ به اینکه «هرکسی در هر حدی از کمال، حتی امیرالمؤمنین، احتیاج دارند به استغفار» یا «همۀ انسانها حتی در حد پیغمبر هم باید استغفار کنند». توضیحات حضرت آقا دربارۀ سوزوگداز ائمۀ معصومین در ادعیه، بسیار خواندنی و معرفتآموز و تازه است.مبحث دیگری که در کتاب به آن پرداختهشده؛ بُعد اجتماعی مسئلۀ «استغفار» و «توبه» است. اینکه بهجز استغفار شخصی، یک استغفار عمومی هم داریم؛ استغفاری که موجبات اقتدار ملی میشود، استغفاری که باعث میشود از خدمت به مردم در جامعه غفلت نشود، باعث میشود کارهای کشور بهخوبی بهپیش برود و اختلافات قومی و مذهبی و سیاسی و فکری در جامعه ایجاد نشود و.. مطالعۀ کتاب ـ ازاینجهت ـ آدم را حساس میکند نسبت به مسائل اخلاقی جامعه.
بریدهای از کتاب:
بخش مهمی از دعاهایی که ما از ائمۀ معصومین دریافت کردهایم، استغفار است؛ این اهمیت استغفار را نشان میدهد.
همین دعای شریف کمیل که شبهای جمعه میخوانید و یکی از بهترین دعاهاست که از ائمه علیهمالسلام وارد شده، وقتی نگاه میکنید از اول تا به آخر استغفار است، طلب بخشش و طلب مغفرت است؛ با زبانهای گوناگون.
در اولِ دعا، خدا را قسم میدهید به ده چیز. به رحمت او، به قوّت او، به جبروت او، به عزت او، به نور او، به ده صفت از صفات ربوبی، خدا را قسم میدهید، با آن تضرّع و با آن لحن بسیار لطیف که مخصوص امام علیهالسلام است.
بعد از اینکه این ده قسم را میدهید، پنج نوع گناه را از خدا میخواهید که بر شما ببخشد. «اَللّهُمَّ اغفِر لِیَ الذُّنوبَ الَّتی تَهتِکُ العِصَمَ» گناهانی که پردههای عصمت انسان را پاره میکند. گناههایی که نعمتها را عوض میکند. گناهانی که موجب میشود بلا نازل بشود. گناهانی که موجب میشود که دعای انسان مستجاب نشود.
ببینید چقدر خطا و تخلف، ممکن است داشته باشیم که یکچنین آثار خطرناک و زیانباری را برای ما بیاورد. خب، ما اینها را باید از خدای متعال درخواست کنیم، که بر ما ببخشد.