ما را از اینجا دنبال کنید
سالروز سفر رهبر شهید انقلاب به اجلاس سران جنبش عدم تعهد
چند سطر از کتاب «از هراره تا تهران»:
چهارشنبه، ۱۲ شهریور ۱۳۶۵
چهارشنبه، برای آقای خامنهای روزی پُردیدار است. صبح با مصاحبۀ زنده با رادیو ایران در برنامۀ «سلام صبح بخیر» شروع میشود و بعد دیدارها آغاز میشود؛ اول با یوری موسونی رئیسجمهور اوگاندا که بحث به جنگ میکشد و آقای خامنهای میگویند اگر دیگران موفق نباشند، تنبیه صدام را رأساً به عهده میگیریم.
بعد دیدار با رئیسجمهور یوگسلاوی که فقط گوش میکند و حرفی برای گفتن ندارد، و دو دیدار کوتاه با رؤسای جمهور اتیوپی و نیجریه. سپس دیدار با سامورا ماشال رئیسجمهور موزامبیک که در آخر میگوید: همه از آمریکا میترسند و آقای خامنهای جواب میدهند: «اما ما هیچ نمیترسیم.»
مفصلترین دیدار صبح، دیدار با فیدل کاسترو است که با دیدن دست چپِ آقای خامنهای میگوید «این ضایعات تاریخی و جاودانه است» و بیش از یک ساعت بیشتر گوش میکند تا حرف بزند. بعدازظهر، توماس سانکارا رئیسجمهور بورکینافاسو با لباس پلنگی و پوتین، صمیمی و خاکی به ویلا میآید، عکس امام را نگاه میکند و میگوید «حق با ایران است، ولی کسی جرأت نمیکند بگوید.»
و در پایان، دانیل اورتگا رئیسجمهور نیکاراگوئه با کتوشلواری سفید میآید و دردِدل میکند. چهارشنبه ۱۲ شهریور ۶۵، روزی شیرین و پُربار و پُرکار تمام میشود؛ روزی که در ذهن چند نفر از سران کشورهای تا حدی انقلابی، فراموشنشدنی میشود.
