شاعر

اوحدی

عنوان

رباعی شمارهٔ ۱۰۲

آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگر
و آن خط چو سبزهٔ بهاری بنگر
بر گرد دهان همچو انگشتریش
زنگی بچه را سواد کاری بنگر
پر بازدیدترین اشعار