شاعر

اوحدی

عنوان

رباعی شمارهٔ ۱۰

قدش به درخت سرو می‌ماند راست
زلفش به رسن، که پای بند دل ماست
دل میل گنه دارد از آن روز که دید
کو را رسن از زلف و درخت از بالاست
پر بازدیدترین اشعار